Predikant

Predikant: ds Ph. A. Beukenhorst, geboren op 9 maart 1957

Curriculum

1989 tot 1995: jeugdpredikant in de Protestantse Gemeente Antwerpen-Noord
1995 tot 2000: predikant in de Protestantse Gemeente Menen
2000 tot 2013: predikant in de Protestantse/Hervormde Gemeente Oostburg-Zuidzande (PKN)
2013 tot heden: predikant in de Protestantse Gemeente Oostkapelle (PKN)

Huidige bovenplaatselijke taken:
voorzitter Classicale ZWO-commissie Walcheren (PKN); moderamen-lid van het Regionaal College voor Visitatie in de provincie Zeeland (PKN); voorzitter van de Stichting Steunfonds Silo-Nederland

 

Meditatie

Bij Psalm 120 tot en met Psalm 134 staat er in de Bijbel steeds: een Pelgrimslied. Het zijn 15 liederen die lang geleden werden gezongen, toen de Israëlieten elk jaar optrokken naar de tempel in Jeruzalem. Als pelgrims onderweg, zongen ze en her-zongen ze die Psalm. En nu, na vele eeuwen, blijven deze Psalmen aanspreken. Want zijn wij in ons leven niet allemaal een soort van Pelgrims? Als christenen, op een Pelgrimstocht naar de eeuwigheid, en onderweg merken we dat tijdens onze Pelgrimstocht, dat tijdens ons leven, er een Heer is die als een schaduw met ons meeloopt. Niet dat alle problemen dan zijn opgelost, maar God loopt mee.

Psalm 121 – eén van die Pelgrimsliederen is een Psalm die mij persoonlijk heel erg aanspreekt. Want toen ik gedoopt werd, klonk tijdens de kerkelijke doopdienst deze Psalm en de Zeeuwse dominee die mij doopte sprak meteen nà het dopen de woorden van vers 8 uit: “De Here zal uw uitgang en u ingang bewaren, van nu aan tot in eeuwigheid”.  Dat was bij mijn doop. En later toen ik eerst met mijn vriendin en later mijn vrouw een paar dagen in Oostkapelle was, toen las mijn schoonmoeder telkens vlak vóór ons vertrek ook steeds deze Psalm 121. Het is een Psalm die mijn leven en ook vele andere mensenlevens begeleidt – het vertrouwen dat er een God met je meegaat.

Psalm 121 zelf begint met een vraag, een hele zorgelijke vraag. Psalm 121 is ook een Psalm waar mensen naar grijpen als ze in zorgen zitten en niet meer weten hoe ze uit die zorgen zullen komen. Het leven kan soms zo overmachtig zijn en een mens heeft het gevoel alleen niet veel te kunnen. Je kunt tegen iets opzien als tegen een berg – “ik sla mijn ogen op naar de bergen, vanwaar komt dan mijn hulp?”. En degene die dit uitroept, is er in eerste instantie niet zeker van, van die hulp. Degene die dit roept, ziet niets komen aan hulp.

Het begin klinkt als een noodkreet van wie in grote zorgen verkeert. En maakt ieder mens dit vroeg of laat niet mee? Ieder mensenleven kent zorgen, klein of groot, onverwacht of lang gevreesd.

Maar het mooie is dat Psalm 121 zich niet neerlegt bij die zorgen. Er wordt gezocht en uitgekeken, en als je goed naar de bergen kijkt, dan

zie je dat er ook wegen zijn in de bergen. Wegen als uitwegen uit de hoge bergen als problemen.

En de uitweg waar deze Pelgrimspsalm dan over zingt is: de hulp van God, het vertrouwen in God. Psalm 121 belijdt: mijn hulp komt van de Heer die hemel en aarde gemaakt heeft. Herkent u die woorden? Want dat zijn de woorden die ik aan het begin van elke morgendienst zeg als dominee: onze hulp is in de naam van de Heer – en iedereen antwoordt dan: die hemel en aarde gemaakt heeft. Dat is dus elke zondagmorgen een rechtstreeks citaat uit deze Psalm 121.

Psalm 121 – mijn hulp, onze hulp is van de Heer. Het is geen garantie dat alles gladjes zal verlopen. Het is wel een belijdenis, het is een vertrouwen, dat wat er in ons leven ook gebeurt, er een Heer is die met ons meegaat!



Ds. Ph.A. Beukenhorst,

protestants predikant te Oostkapelle.